Przewiezienie pacjenta do placówki medycznej w innym kraju lub powrót do miejsca zamieszkania po zakończonym leczeniu wiążą się z obowiązkiem uwzględnienia wielu czynników. Znaczenie ma nie tylko odległość, ale również aktualny stan zdrowia, możliwość samodzielnego poruszania się a także wymaganie stałej opieki podczas podróży. Międzynarodowy transport medyczny obejmuje przewóz osób chorych albo poszkodowanych wśród państwami, z uwzględnieniem ich potrzeb zdrowotnych.

Taka wyprawa może odbywać się po hospitalizacji za granicą, w związku z planowanym leczeniem w innym kraju lub wówczas, gdy pacjent wymaga powrotu do miejsca zamieszkania. Właściwie każdy przypadek wymaga indywidualnej oceny, ponieważ podobne odległości nie oznaczają takich samych warunków przewozu. Osoba poruszająca się we własnym zakresie może potrzebować całkiem innej organizacji podróży niż pacjent leżący, wymagający pomocy przy zmianie pozycji albo korzystający ze sprzętu medycznego.

Przed rozpoczęciem przewozu ważne jest zebranie informacji o stanie zdrowia pacjenta i przebiegu dotychczasowego leczenia. Znaczenie mają w głównej mierze rozpoznanie, przyjmowane leki, przebyte zabiegi oraz zalecenia dotyczące dalszej opieki. W praktyce dokumentacja medyczna pomaga ustalić, czy pacjent może podróżować w pozycji siedzącej, czy konieczne jest przewożenie go na noszach a także czy w trakcie drogi potrzebna będzie obecność personelu medycznego. Trzeba też uwzględnić ewentualne ograniczenia powiązane z oddychaniem, krążeniem, bólem albo ryzykiem pogorszenia stanu zdrowia. O ile pacjent korzysta z tlenu albo innego wyposażenia, należy określić oczekiwania dotyczące jego stosowania w czasie przejazdu. Nie można w dodatku opierać się jedynie na ogólnej informacji, że dana osoba została wypisana ze szpitala. Wypis nie zawsze oznacza sposobność odbycia wielogodzinnej podróży bez dodatkowych przygotowań. W razie wątpliwości potrzebna jest konsultacja z lekarzem prowadzącym, który może ocenić ograniczenia i wskazać warunki dalszego przemieszczania się.

Organizacja przewozu między państwami wymagoraz zaplanowania trasy, czasu przejazdu a także formalności związanych z przekraczaniem granic. Długość podróży może się zmienić z powodu natężenia ruchu, robót drogowych, pogody albo konieczności zaprojektowania dodatkowych postojów. Przy planowaniu trzeba uwzględnić nie tylko odległość wyrażoną w kilometrach, lecz też czas, przez jaki pacjent będzie pozostawał w jednej pozycji. Dla osób z ograniczoną mobilnością znaczenie ma dostęp do odpowiednich warunków transportu, sposób przenoszenia a także możliwość stworzenia czynności pielęgnacyjnych w razie potrzeby. Istotne są też dokumenty tożsamości, dokumentacja medyczna, informacje o ubezpieczeniu oraz dane placówki, do której pacjent ma natrafić. W zależności od sytuacji należy uprzednio uzgodnić termin przyjęcia i sposób przekazania informacji o stanie zdrowia. Przy przewozach obejmujących kilka państw mogą pojawić się różnice w procedurach administracyjnych, dlatego wymagania trzeba sprawdzić odpowiednio wcześnie. Nie każda trasa będzie też dobrze dopasowana dla pacjenta wymagającego częstego monitorowania parametrów życiowych albo fachowego wyposażenia.

Istotnym elementem jest wybieranie środka transportu do potrzeb dokładnie określonej osoby. W zależności od stanu zdrowia może być rozważany przewóz samochodem przystosowanym do transportu pacjentów, transport z wykorzystaniem noszy albo rozwiązanie wymagające udziału personelu medycznego o określonych kwalifikacjach. Zakres opieki w trakcie drogi powinien wynikać z oceny medycznej, a nie jedynie z wieku pacjenta czy rodzaju przebytej choroby. Znaczenie ma także przygotowanie do sytuacji, w której eskapada potrwa dłużej, niż zakładano, albo samopoczucie pacjenta ulegnie zmianie. W takich wypadkach istotne są zawarte wcześniej zasady postępowania i możliwość uzyskania odpowiedniej pomocy. Rodzina albo opiekunowie mogą uczestniczyć w przygotowaniach, przekazując informacje o codziennych potrzebach pacjenta, trudnościach z poruszaniem się a także używanych lekach. W sytuacji osób w podeszłym wieku, pacjentów po urazach i osób z chorobami przewlekłymi dosłownie pozornie drobne detale, takie jak konieczność regularnego przyjmowania leków czy ograniczona tolerancja długiego siedzenia, mogą wpływać na przebieg całej podróży. Międzynarodowy transport medyczny wymaga zatem połączenia informacji zdrowotnych, logistycznych i formalnych, przy czym zakres przygotowań powinien odpowiadać prawdziwym potrzebom przewożonej osoby.

Sprawdź: transport medyczny z Włoch do Polski.