Sposób wykończenia otworów okiennych ma znaczenie nie tylko i wyłącznie dla wyglądu elewacji, niemniej jednak też dla efektywności wnętrz. W budynkach, w których okna sięgają od podłogi nieomalże do sufitu, należy przewidzieć rozwiązanie ograniczające ryzyko wypadnięcia na zewnątrz. W tym celu wykorzystuje się w głównej mierze portfenetry szklane, czyli stałe przegrody montowane przed oknami, najczęściej tam, gdzie nie ma klasycznej płyty balkonowej.

Ich przeznaczenie wymaga uwzględnienia warunków technicznych budynku, układu stolarki a także sposobu użytkowania wnętrza. Istotne są także proporcje przeszklenia i odległość bariery od ściany. W niektórych projektach konstrukcja znajduje się blisko ramy okiennej, w innych jest wysunięta przed elewację. Właściwie każdy z owych wariantów wiąże się z odmiennym układem mocowań i innymi wymogami dotyczącymi zaprojektowania. Już na etapie planowania należy zatem określić nie tylko i wyłącznie wymiary tafli, lecz również sposób jej podparcia a także dostęp do elementów wymagających późniejszej kontroli.

Ważnym zagadnieniem jest dostosowanie przegrody do warunków panujących w danym miejscu. Na wysokości kilku lub kilkunastu pięter działanie wiatru może być znacznie większe niż przy gruncie, a jego wpływ uzależniony jest od położenia budynku, kształtu elewacji i otoczenia. Z tego względu parametry konstrukcji powinny być ustalane na podstawie odpowiednich obliczeń. Dotyczy to zarówno rodzaju szkła, jak i mocowań a także podłoża, do którego zostaną przytwierdzone. Stosowane tafle mogą być zrealizowane ze szkła laminowanego, hartowanego albo z układów łączących różne technologie, zależnie od wymogów konkretnego projektu. Materiały te mają odmienne właściwości w przypadku uszkodzenia, dlatego ich zamiana bez sprawdzenia dokumentacji nie jest właściwym rozstrzygnięciem. Znaczenie mają też obróbka krawędzi, rozstaw uchwytów i odległość mocowań od narożników. Przy dużych przeszkleniach dosłownie niewielka zmiana tych parametrów może wpływać na sposób pracy całej konstrukcji. Końcowy dobieranie powinien uwzględniać oczekiwania dotyczące zabezpieczeń przy otworach okiennych a także dokumentację zastosowanego systemu.

Podczas wykonywania prac montażowych należy zwrócić uwagę na rodzaj ściany i układ jej warstw. W budynkach z ociepleniem mocowanie nie może opierać się jedynie na warstwie izolacyjnej, jeśli nie jest ona przeznaczona do przenoszenia takich obciążeń. Konieczne jest ustalenie położenia elementów nośnych i dobranie sposobu mocowania do rzeczywistej tworzenia przegrody. W starszych obiektach może to wymagać dodatkowych pomiarów lub sprawdzenia dokumentacji technicznej. Zdarza się również, że projektowane miejsce montażu koliduje z ramą okienną, obróbką blacharską albo innymi detalami elewacji. Takie kłopoty najlepiej rozstrzygnąć przed zamówieniem szkła, ponieważ gotowe tafle są przygotowywane na dany wymiar i nie za każdym razem można je później dostosować bez ponownej obróbki. W trakcie instalacji znaczenie ma precyzyjne ustawienie przegrody, prawidłowe osadzenie łączników i przestrzeganie wymagań dotyczących montażu. Nie należy poświęcając własny czas przekształcać rozstawu mocowań ani zastępować wskazanych elementów innymi częściami bez oceny technicznej. Każda taka modyfikacja może zmodyfikować sposób przenoszenia obciążeń.

W powszechnym użytkowaniu ważne są także czyszczenie, dostęp serwisowy i kontrola stanu konstrukcji. Na powierzchni szkła osadzają się kurz, pył oraz zacieki powstające po opadach. Intensywność zabrudzeń uzależniony jest od otoczenia, wysokości kondygnacji i ekspozycji elewacji. Warto uwzględnić te czynniki przy planowaniu dostępu do zewnętrznej strony przegrody, w szczególności gdy okno znajduje się na wysokim piętrze. Do mycia należy dobierać środki odpowiednie do szkła i materiałów zastosowanych w mocowaniach, unikając preparatów mogących uszkodzić uszczelnienia lub powłoki ochronne. Okresowo powinno się też sprawdzać widoczne części połączeń, stan krawędzi oraz ewentualne ślady korozji. Pęknięcia, wyszczerbienia czy zmiany położenia tafli wymagają oceny osoby posiadającej należyte kwalifikacje. Nie powinno się traktować ich wyłącznie jako kłopotu estetycznego ani podejmować prób naprawy przez samodzielne dokręcanie lub demontowanie elementów. Zakres kontroli i konserwacji powinien odpowiadać dokumentacji technicznej oraz warunkom, w jakich przegroda jest użytkowana.

Zobacz także: zadaszenia szklane.